چرا گردشگری بهترین راهکار برای توسعه پایدار کشور است؟

فرداد پرواز

07 اردیبهشت 1396


نخستین میزگرد گردشگری و توسعه پایدار با حضور مسئولان سازمان میراث فرهنگی، بخش خصوصی و سازمان های مربوط در دانشگاه یزد برگزار شد.

به گزارش ایسنا، دکتر «سعید عطار» رییس بخش علوم سیاسی دانشگاه یزد در ابتدای این نشست با برشمردن اهمیت پیوستگی نظریه و عمل در مورد موضوع گردشگری و ارتباط آن با توسعه پایدار، گفت: چهار دهه پیش، «میشل فوکو» اندیشمند فرانسوی، ایران را «روح یک جهان بی روح» نامید به عبارتی ایران، روح و انرژی جهانی ظاهرا بی روح و بی انرژی پنداشته می شد.

وی افزود: گفته می شد که ایران روح جهانی بی روح است چرا که چنین تصور می شد که ایران و ایرانیان دارای طرحی نو، برای زندگی سعادتمند هستند، طرحی که با اجرایش می توان زندگی در رفاه را در کنار زندگی مومنانه و اخلاقی داشت.

عطار ادامه داد: خواست حفظ محیط زیست همراه با توسعه و دگرگونی اقتصادی-سیاسی، جلوه ای از خواست زندگی در رفاه توام با اخلاق است به عبارتی دیگر نمی توان مومنانه و اخلاقی زیست اما محیط زیست ایران را تخریب کرد، سفره های زیرزمینی اش را خشک کرد و چاههای آب را تخلیه کرد. نمی توان مومنانه زیست اما به تاراج جنگل ها مشغول شد و شهرها را آلوده کرد. زیست مومنانه و اخلاقی در عین زیستن در رفاه، همان توسعه پایدار است.

گردشگری، حوزه ای به غایت سالم و بی نهایت رفاه بخش

عضو هیات علمی گروه حقوق و علوم سیاسی دانشگاه یزد با اشاره به برداشت و درک نادرست از مفهوم توسعه پایدار، اظهار کرد: قبلا فکر می کردند توسعه امری هزینه بر است. به عبارت دیگر توسعه هدف و نقطه کانونی تمرکز سیاست گذاری کشور شمرده می شد و بر این اساس گفته می شد که در راه دست یابی به توسعه باید هزینه آنرا پرداخت.

به گفته وی، نابودی قسمتی از جنگل ها و منابع طبیعی هزینه حرکت به سوی توسعه به حساب می آمد و این اصل که اگر می خواهید مردمتان را نجات دهید باید بخشی از محیط زیست را از دست بدهید، اصلی پذیرفته شده بود.

وی خاطرنشان کرد: به جز برخی بندهای برنامه توسعه چهارم، در هیچ کدام از 10 برنامه توسعه قبل و پس از انقلاب، درکی از توسعه پایدار وجود نداشت. در برنامه توسعه ششم نیز همان تصور با برخی تعدیلات برقرار مانده است، تمرکز بر صنایع اولویت داری چون صنایع فولاد و کاشی، صنایعی که آنها فکر می کنند مزیت صادراتی ما در آنهاست، همچنان برقرار مانده است. همچنان دولت های ما ،فکر می کنند که مثلاً با ساخت پالایشگاه در کرمانشاه و اشتغال زایی برای حدود 700 نفر خدمت بزرگی به مردم می کنند.

عطار ادامه داد: باورم این است که مهمترین حوزه ای که می توان زیست مومنانه و اخلاقی را با توسعه جمع زد، حوزه گردشگری است. حوزه ای به غایت سالم و بی نهایت رفاه بخش.


http://www.donyayesafar.com