موریس

فرداد پرواز

جمهوری موریس در جنوب غربی اقیانوس هند واقع شده که در شمال غربی، ماداگاسکار (چهارمین جزیره ی بزرگ جهان) و قاره ی عظیم آفریقا درست در غرب آن قرار گرفته اند. علاوه بر جزیره ی موریس، این جمهوری شامل جزایر آگالگا و جزایر کارگادوس کاجوس و رودریگوس می باشد.

وضعیت آب و هوا

موریس آب و هوایی استوایی و جزیره ای دارد. این جزیره عمدتاً دارای دو فصل تابستان و زمستان می باشد. تابستان ها از نوامبر تا آوریل، با هوایی گرم و مرطوب، رگبارهای شدید و کوتاه، در برخی مواقع همراه با طوفان و گردباد هستند. زمستان ها، از ماه می تا اکتبر، دارای هوایی مطبوع اما خشک، شب های خنک تر و رطوبتی به نسبت کمتر از تابستان می باشد. وزش بادهای جنوب شرق که همواره در طول سال ادامه دارد باعث مطبوع شدن آب و هوای قسمت های جنوبی و شرقی در طول تابستان می شود، اما زمستان ها وزش آنها آزاردهنده است. در روزهای زمستانی دمای هوا در خطوط ساحلی جزیره ی موریس بین 20-25 درجه ی سانتیگراد و در روزهای تابستانی بین 25-34 درجه ی سانتیگراد انتظار می رود.

موقعیت جغرافیایی

مساحت این کشور ۲۰۴۰ کیلومتر مربع است. (۱۱ برابر شهر واشنگتن و ۴ برابر شهر تهران)

خط ساحلی دور جزیره ۱۸۰ کیلومتر است که تمامی آن از ماسه‌های نرم، سفید و درخشان پوشیده شده‌است. این کشور در نیمکره جنوبی زمین واقع شده‌است، بنابراین فصول آن برعکس نیمکره شمالی است.

میانگین دمای هوا در زمان سفر نوروزی: روز : ۲۸+ الی ۳۰ + شب: ۲۰+ الی ۲۲+ دمای آب : ۲۶+ الی ۲۸+ درجه سانتیگراد

اختلاف زمان موریس با تهران تنها نیم ساعت است. (زمان رسمی موریس : ۰۴:۰۰، زمان رسمی ایران : ۰۳:۳۰)


تاریخچه

این جزیره را پرتغالیان در ۱۵۰۵ میلادی کشف کردند و سپس در سال ۱۶۳۸ به مستعمره هلندیان تبدیل شد. هلندیان این مستعمره را به افتخار شاهزاده موریس ناساو، جزیره موریس نامیدند.

در خلال سده هجدهم این جزیره در دست فرانسویان بود که به آن نام «ایل دو فرانس» (جزیره فرانسه) دادند. این جزیره در سال ۱۸۱۰ به دست بریتانیایی‌ها افتاد و آنها نام پیشین آن را برگرداندند. موریس اکنون عضو اتحادیه کشورهای همسود (مشترک‌المنافع بریتانیا) است.

این کشور ابتدا به وسیله دریانوردان مالایی در قرن دهم میلادی کشف شد، پس از آن در قرن شانزدهم میلادی ابتدا مستعمره پرتغال و سپس هلند (قرن ۱۷) شد. در سال ۱۷۱۵ جزیره تحت کنترل فرانسوی‌ها در آمد و در طی جنگ‌های ناپلئونی در سال ۱۸۱۰ جزیره توسط نیروهای انگلیسی اشغال شد. در سال ۱۹۶۸ این کشور استقلال خود را از انگلستان به دست آورد.


اقتصاد

واحد پول این کشور روپیه موریس است.

۱ دلار = ۳۰ روپیه موریس، ۱ یورو = ۴۰ روپیه موریس


زبان مردم موریس

اگر چه بیشتر اهالی موریس ترجیح می دهند به زبان فرانسه صحبت کنند اما زبان رسمی این کشور انگلیسی است. زبان کریول، از زیرشاخه های ترکیبی زبان فرانسه می باشد که در اینجا تحت عنوان زبان فرانسه رایج است. زیرشاخه های زبان هایی مانند هندی و چینی مانند بوجپوری، تامیل، اردو، تلگو، مراتی، گوجوراتی، ماندارین و کانتونی نیز در موریس بسیار رایج است. در این کشور تقریبا تمام کسانی که در حوزه ی گردشگری فعالیت دارند، هم به زبان انگلیسی وهم به زبان فرانسه تسلط کامل دارند.


ادیان و مذاهب

بیش از نیمی از جمعیت موریس، یعنی در حدود 52 درصد، هندو هستند. 28 درصد مسیحی و غالباً کاتولیک و 16 درصد هم مسلمانند. در موریس مذهب چینی ها نیز پیروانی دارد که آیین ها و جشن های خود را برگزار می کنند. سالروز بسیاری از جشن های مذهبی در این کشور تعطیل رسمی هستند. به یاد داشته باشید که به هنگام ورود به معابد و مساجد کفش های خود را درآورده و لباس مناسب بپوشید.

جاذبه های گردشگری

منطقه ی توریستی تامارین

تامارین در 6 کیلومتری جنوب جزیره ی موریس واقع شده و به خاطر صنعت تولید نمک مشهور است. دلیل نام گذاری آن وجود درختان تاماریند (تمبرهندی) می باشد که از ویژگی های بارز آن به شمار می رود. ویلاهای لوکس و زمین های گلف 18 سوراخه، تامارین را به فضای مدرن جهت گذراندن تعطیلات تبدیل کرده است. مجتمع تفریحی ورزشی ریورلند به همراه استخری بزرگ و کافه تریا، بسیاری از گردشگران با ذوق را به سوی خود جذب می کند؛ در هتل بازسازی شده ی تامارین شب ها معمولاً نوازندگان موسیقی جاز به اجرای برنامه می پردازند.

موزه ی مارتلو تاور

در لاپرُنوز در بخش شمالی خلیج کوچک گراند ریویر نوآر و در 2 کیلومتری جنوب تامارین قرار دارد. این برج بهترین برج مراقبت موریس بوده و دیوارهایی به ضخامت 3.5 متر دارد.

در این بازدید شما از کنار توپ ها و ابزارهای مورد نیاز برای شلیک کردن آن ها عبور کرده و از معماری بی نظیر برج دیدن خواهید کرد. اینکه چطور آب باران در آب انبارهای زیر زمین جمع آوری می شد و یا چگونه باروت ها را خشک نگه می داشتند، از جمله سوالاتی هستند که در این بازدیدها به آن ها جواب داده خواهد شد. انگلیسی ها به منظور تقویت نیروی خود در مقابل حملات دشمنان در زمان آزادسازی برده ها، این برج را به همراه 4 برج دیگر در خلیج های بزرگ خط ساحلی غربی، در اوج بحبوحه ی کشمکش جمعیت های فرانسوی زبان در مناطق تحت سلطه ی انگلیس، ساختند.

روستای گراند ریویر نوآر

ورودی شمالی پارک ملی رودخانه ی سیاه قرار دارد که این فاصله را تا مرکز گردشگری می توان رانندگی کرد. کوهنوردان حرفه ای ممکن است مایل به طی مسافت 10 کیلومتری تا بالای تپه باشند و با عبور از رودخانه به چشم اندازهای بی نظیر و تماشایی از جنگل دست یابند.

در گراند کیس نویال

در کنار جاده ی شیب داری که تا 5 کیلومتری شاماقل کشیده شده است، کلیسای کرم رنگ ماتر دولوروسا قرار دارد. این جاده در سال 1812 جهت دسترسی به مناطق دوردست و مرتفع کوهستانی ساخته شده است. با اینکه سطح جاده هموار است اما دارای پیچ های بسیار تند و متعدد می باشد. هرقدر در پارک ملی بلک ریور بالا می روید، مناظر دیدنی تر و زیباتری نمایان می گردد. امکان این که شما با دسته هایی از میمون های انسان نما روبرو شوید، وجود دارد. دو رستوران لا کرِت و وارانگ سور مورن بر روی تپه قرار دارند و مناظر خاطره انگیزی از حومه ی دهکده ی ایل اُ بانیسیردر کنار آبگیر را تداعی می کنند.

جزیره رودریگ موریس

منطقه ای است در موریس که از سال 2002 دارای حکومت نیمه مستقلی می باشد. این جزیره در 560 کیلومتری شرق موریس واقع شده و شبیه به ماهی ای می باشد که 18 کیلومتر طول و 8 کیلومتر عرض دارد. دورتادور این جزیره در حصاری از تپه های مرجانی بوده و فقط تعداد کمی کانال قابل کشتی رانی از لابه لای این تپه ها به قسمت های داخلی جزیره نفوذ کرده است. این تپه ها، آبگیری به بزرگی تقریباً دو برابر جزیره را در میان گرفته اند. در طول جزیره، رشته کوه های تپه مانندی وجود دارد که با شیب تندی به خط ساحلی باریک منتهی شده اند.

ساحل بالادیرو

در "گراند بی" از بزرگراه های پیترزدجاده ی فرعی باریکی به سمت تپه های شنی کشیده شده است که به ساحل خالی از سکنه ی "بالادیرو" منتهی می شود.

خلیج صدف

تنها در 2 کیلومتری غرب بندر ماتهورین، بائی اُ هوایترس (خلیج صدف) قرار گرفته است. این خلیج عظیم توسط تپه های متعدد و نیز جنگل های انبوه کاسووارینا احاطه شده است.